گفتگو با تولیدکننده ای در روستای علی آباد؛

چوب مسئولان لای چرخ تولید است/ صرف هزینه چند صد میلیونی برای کاری که هنوز آغاز نشده!

از مسئولان حمایت از تولید را می خواهیم چون برای آغاز کار موانع زیادی را بر سر راه تولیدکنندگان قرار می دهند. به عنوان مثال من به مدت دو سال پیگیر اخذ مجوز این گلخانه بودم یا برای زمین (در روستای علی آباد)، زمانی نزدیک به یک سال به دنبال مراحل اخذ مجوز از اداره میراث فرهنگی شهرستان بودم.

به گزارش چشم برخوار، با توجه به تاکیدات اکید رهبر معظم انقلاب مبنی بر تکیه بر توان داخلی، رونق تولید و تحقق اقتصاد مقاومتی؛ جوانی اقدام به راه اندازی گلخانه ای در روستای علی آباد برخوار می کند، گلخانه ای که هم اکنون در مراحل احداث به سر می برد اما ظاهرا هنوز کار آغاز نشده؛ مشکلات آغاز شده اند؛ از پرداخت گزاف مالیات ها و هزینه های اخذ مجوز گرفته تا مبالغ سر به فلک کشیده شهرداری…

زین العابدین جعفری گفت: هر کاری همت می خواهد، اگر انسان همت کند، خداوند زمینه را فراهم می کند؛ زمانی که قصد راه اندازی این گلخانه را داشتم، کل دارایی  م سه میلیون تومان بود و به یاری خداوند توانستم موانع ومشکلات را از میان بردارم.

چشم برخوار – کار تولید را چگونه آغاز کردید؟

برای آغاز کار، ۱۰ بهمن ماه ۹۴ زمین وراثتی و وسیله نقلیه خود را فروختم و با دو سال تلاش و همت و صرف هزینه ای نزدیک به ۶۵۰ میلیون تومان، راه اندازی گلخانه تقریباً به مراحل پایانی خود نزدیک شده است. مساله مهم این است که همه چیز و همه کس را خدا وسیله کرده است تا من بتوانم هدف خود را محقق سازم.

چشم برخوار – به نظر شما میزان درآمد حاصل از این گلخانه چقدر خواهد بود؟ چند نفر بکارگیری خواهند شد؟

درآمد گلخانه بستگی به بازار و میزان رسیدگی، نوع بذر، کود و مواد شیمیایی دارد و امیدواریم در این گلخانه برای شش نفر اشتغالزایی شود.

چشم برخوار– از مشکلات خود از ابتدای کار تا رسیدن به این مرحله بگویید؟

مبلغ سی میلیون تومان وام از بسیج گرفتم که درصد و اقساط آن زیاد است و هم اکنون پرداخت آن برای من مشکل است؛ چراکه بازپرداخت آن ماهیانه ۸۰۰ هزار تومان است که پرداخت چنین مبلغی در توان من نمی باشد اما شاید اگر به تولید برسم این مبلغ ناچیز باشد.

چشم برخوار– برخی جوانان عنوان می کنند کار نیست، نظر شما در این خصوص چیست؟

کار هست اما جوانان مایل به انجام کارهای پرمشغله و سخت نیستند، برای کار تولید هم سرمایه اولیه و ثانویه نیاز است؛ همانطورکه بنده اگر ارثیه ای نداشتم قادر به راه اندازی کار تولیدی نبودم.

چشم برخوارشما به عنوان یک تولیدکننده از مسئولان شهرستان چه درخواستی دارید؟

از مسئولان حمایت از تولید را می خواهیم چون برای آغاز کار موانع زیادی را بر سر راه تولیدکنندگان قرار می دهند. به عنوان مثال من به مدت دو سال پیگیر اخذ مجوز این گلخانه بودم یا برای زمین (در روستای علی آباد)، زمانی نزدیک به یک سال به دنبال مراحل اخذ مجوز از اداره میراث فرهنگی شهرستان بودم.

همچنین با وجود اینکه زمین جزء زمین های مزروعی علی آباد محسوب می شود، شهرداری حبیب آباد برای دادن مجوز سی میلیون تومان مطالبه می کرد که با حمایت نماینده مجلس برخوار به هشت میلیون و ششصد و پنجاه تومان کاهش پیدا کرد که همین هم مبلغ زیادی است! در حالی که شهرداری هیچ گونه امکاناتی و خدماتی به من واگذار نکرده است.

اداره گاز هزینه ای پنجاه میلیون تومانی را برای من برآورد کرده است که این مبلغ هنگفتی می باشد آن هم در زمانی که هنوز کار آغاز نشده است! یا اداره برق که در همان ابتدا نوع مصرف تجاری را با تعرفه های فوق بالای کاربری تجاری برای من در نظر گرفت…

در این میان و با توحه به هزینه های بسیار بالا برای راه اندازی کار، به دنبال دریافت وام از جهاد کشاورزی که مبلغ ۸۰۰ میلیون تومان وام است رفتم که شرایط این وام هم بسیار نامطلوب و به دور از صرفه است؛ چراکه باید در ازای این وام یک و نیم برابر وثیقه و همچنین سند خانه تحویل بدهم.

حال سوال من از مسئولان این است که اگر من منزل یک میلیاردی داشتم، آیا به کار تولیدی با آن همه مشقات و سنگ اندازی ها رو می آوردم؟؟!!



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.