جامعه ما نیاز به نقدینگی دارد و قطعا باید پول چاپ کند و آن پول را در جامعه تزریق کند و البته این اقدام تورم زا است. راهکار این است که دولت بداند این پول را کجا و به چه مقدار و به چه شکلی تزریق کند تا جامعه از رکود اقتصادی خارج شود. تزریق باید از مجرای تولید وارد شود چون باعث اشتغال و درآمد بیشتر خواهد شد، البته باز تورم ایجاد می کند اما آسیب کمتری به اقتصاد وارد می شود.

به گزارش چشم برخوار، الهام طاهری-شرکت تامکار (واحد نمونه کشوری و استانی) در سال 1368 فعالیت خود را در زمینه طراحی و ساخت ماشین آلات صنعتی، با هدف ارائه خدمات مختلف به صنایع کشور آغاز نمود. این شرکت از بدو تشکیل طراحی و ساخت ماشین آلات مربوط به صنایع آجر را در دستور کار خود داشته و اکنون با تکیه بر بیش از 30 سال تجربه، پیشتاز در این عرصه می باشد. محوریت فعالیت های شرکت تامکار انجام پروژه های بزرگ و منحصر به فرد در زمینه های مختلف صنعتی (شامل صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، صنایع دریایی، صنایع فولاد، صنایع کانی، صنایع آب و فاضلاب و سد سازی و صنعت ساخت توربین های بادی) می باشد. اکنون شرکت تامکار با اعتقاد به توان و خلاقیت بالای جوانان ایرانی سعی در فتح قله های تکنولوژی و صنعتی در جهت رشد و بالندگی کشور دارد و با پشتوانه نیروی مهندسی متخصص و پرسنل کارآمد به امید نایل آمدن به این مهم قدم بر می دارد.

IF

مدیریت شرکت تامکار را محمدرضا برکتین رئیس، خانه صنعت، معدن و تجارت استان اصفهان بر عهده دارد. محمدرضا برکتین بارها کارآفرین نمونه و منتخب استانی و کشوری شده است.

چشم برخوار – عامل موفقیت شما در عرصه اقتصادی و اجتماعی چیست؟
صداقت در انجام کار و نوع فعالیت، ایمان به خدا و توکل بر او، مهمترین عامل موفقیت بنده در فعالیت های اقتصادی است. اگر کسی به خدا ایمان داشته باشد و فعالیت خود را برای خدا و رضایت او انجام دهد، خداوند مسیر موفقیت را برای او هموار می کند و همه عوامل را برای او ممکن می سازد؛ بنا بر این باید به قدرت خدا و توانایی او بر هر کاری ایمان آورد.
چشم برخوار – شما برای شناساندن تولیدات خود در سطح کشوری و بین الملل چه اقداماتی را انجام داده اید؟
کالای مرغوب مصرف کننده را به طرف خود می کشد و تبلیغی برای تولیدکننده محسوب می شود.
تلاش بنده و سایر همکارانم این بوده است که کالایی را عرضه کنیم که به لحاظ کیفیت و خدمات پس از فروش آن در سطح بالایی باشد؛ به طوری که هم اکنون علاوه بر شرکت های داخلی، شرکت های آلمانی هم برای سرمایه گذاری و تبادل دانش و فناوری اعلام همکاری کرده اند.

IF
چشم برخوار – راهکار شما برای خروج از رکود چیست؟
جامعه ما نیاز به نقدینگی دارد و قطعا باید پول چاپ کند و آن پول را در جامعه تزریق کند و البته این اقدام تورم زا است. راهکار این است که دولت بداند این پول را کجا و به چه مقدار و به چه شکلی تزریق کند تا جامعه از رکود اقتصادی خارج شود. تزریق باید از مجرای تولید وارد شود چون باعث اشتغال و درآمد بیشتر خواهد شد، البته باز تورم ایجاد می کند اما آسیب کمتری به اقتصاد وارد می شود.
دولت تولید کشور را به کاهش تورم فروخت و با این عمل به کسانی که حقوق ثابت دریافت می کنند ضرر زد چون حقوق که ثابت است اما قیمت اجناس روز به روز در حال تغییر است. کارمندان و کارگران حقوق ثابت می گیرند فقط هر سال یکبار میزان کمی به حقوقشان اضافه می شود بنا بر این کاری که دولت برای اقتصاد کشور انجام داد به قشر آسیب پذیر کارگران و کارمندان ضربه محکمی وارد کرد در حالی که باید نقدینگی در حالی تزریق شود که در کنار تورم، تولید را نیز افزایش دهد.
یکی از بزرگ ترین مشکلات اقتصاد کشور ما، ماده مخدری است که کل ساختار اقتصادی ما را وابسته به نفت کرده است، اعتیاد به درآمدهای نفتی (دلارهای نفتی مدیریت نشده) کل ساختار اقتصاد کشور را از حالت کارا خارج کرده و آفت جان اقتصاد کشور شده است؛ این در حالی است که اگر این دلارها در زمینه حمایت از تولید داخل سرمایه‌گذاری شوند، بسیاری از مشکلات جامعه صنعت و تولید برطرف خواهد شد. از طرفی دولت به دنبال ارز نفتی است و از طرفی مردم به دنبال واردات کالای ارزان و از طرف دیگر صنایع به دنبال کمک های دولت هستند، برای حل این مشکل نیازمند عبور از این ماده افیونی و اعتیادهای نفتی است.

باید یارانه تولید به فعالان تولیدی و صنعتی تخصیص داده شود، نیاز است توجه بیشتری به مشکلات جامعه صنعت و تولید شود تا مشکلات آنها به حداقل برسد تا بتوانند در زمینه اشتغال‌آفرینی که امروز از دغدغه‌های اصلی کشور است قدم‌‌های بیشتر و قدرتمندتری بردارند.

 لازم است جوانان آموزش‌های تخصصی و مختلفی را فرا بگیرند، امروز اقتصاد رقابتی است و جوانان ما باید بتوانند با کسب توانایی‌های لازم راه خود را برای کسب موفقیت در رقابت‌های اقتصادی هموار کنند. در صورتی که مشکلات اقتصادی به صورت کارشناسی شده، شناسایی و ریشه‌یابی شده و برای حل آنها اقداماتی موثر بر پایه کارهای گروهی و منسجم شکل گیرد شاهد این خواهیم بود که بسیاری از مشکلات برطرف می‌شوند.

 یکی از اصلی‌ترین راه‌ها برای برون رفت از مشکلات اقتصادی، اقتصاد مقاومتی است، با اقتصاد مقاومتی می‌توان تولیدکننده و صنعتگر را حمایت کرد، از اعتیاد نفتی رهایی یافت و جلوی خام فروشی را گرفت.

 کشور ما دارای سرمایه‌های عظیمی است، از طرفی منابع فراوان زیرزمینی و از طرفی جوانان و نیروی کار متخصص و تنها باید با یک مدیریت مستحکم و برنامه‌ریزی مناسب دست به دست یکدیگر دهیم تا بتوانیم از انواع سرمایه‌های موجود در کشور به بهترین نحو جهت کمک به اقتصاد کشور بهره گیریم که این امر با توجه و عمل به سیاست‌های اقتصاد مقاومتی امکان‌پذیر است.

باید همانند سال های دفاع مقدس، همه اقشار و ارگان ها به کمک فعالان اقتصادی و دولت بیایند. خروج از رکود نیازمند کمک همه بخش ها و اصلاح ساختارهای اقتصادی است.
سوال من از دولت این است که چرا دولت از تولید و تجارت و هر فعالیتی مالیات دریافت می کند اما سپرده گزاران مشمول هیچ مالیاتی نمی شوند؟! آیا اقدام دولت خود تشویقی برای ترک فعالیت های تولیدی و پناه بردن به بانکها نیست؟ هم اکنون بسیاری از کارگاه های تولیدی منطقه صنعتی دولت آباد تعطیل شده و روسای کارخانجات سرمایه های خود را در بانک ها سپرده گزاری کرده اند.

IF
چشم برخوار – مشکلات تحریم و نقدینگی از جمله مسائل واحدهای تولیدی است، شما به عنوان یک فعال اقتصادی موفق چه پیشنهادی را برای خروج از رکود و بازگشت رونق به تولید و صنایع دارید؟
ما شاهد هستیم دولت با آن که بسته خروج از رکود را تدوین کرد اما موفق به اجرای این بسته اجرایی و حمایتی نشده است. رکود در صنایع و تولیدات با یک تصمیم و در یک روز به وجود نیامده است که اکنون با یک تصمیم و در بازه زمانی کوتاه قابل بازگشت به دوران رونق را داشته باشد.
چشم برخوار – به نظر شما دولت و مسوولان تا چه اندازه با مشکلات صنعت و رکود بازار آگاه هستند؟
مسوولان اگر تصمیم گیری و اقداماتی در حال انجام داده اند به هیچ وجه به نفع صنعت نبوده است.
تولید واقعا در حال نابودی است و ادامه این روند شرایط بسیار مخاطره آمیزی را برای کشور به همراه خواهد داشت. دولت در شرایط تحریم به جای مقابله با رکود و تحریم ها، شرایط اقتصادی را برای تولیدکنندگان و صنعت گران دشوارتر کرده است و بر اساس نگاه سیستمی و کل نگری به شرایط اقتصادی نگاه نمی کند.