مداح جوان دولت آبادی:

مداحی را مدیون پدرم هستم/داشتن وابستگی جناحی، برازنده یک مداح نیست

دفاع از حزب و طیف سیاسی خاص و یا مورد اتهام قرار دادن آن ها در شآن مداح نیست. مداح باید در خط اصلی انقلاب پیش برود، دغدغه های انقلاب در شعر و محتوای او، قابل مشاهده باشد، ضرورت ولایت فقیه و جایگاه آن را برای مخاطب خاص خود تبیین کند و مقام شامخ شهدا و ویژگی های رفتاری آنها را برای مستمع خود الگوسازی کند.

به گزارش چشم برخوار، همزمانی با ماه اشک و ماتم بر عزای سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، زمان مناسبی است تا اندکی از نفس حق مادحین بگوییم، از کسانی که نفسشان را خرج مدح حق کرده و با نوای خود فیض بخشی می کنند.

در شهرستان برخوار کم نیستند از جوانان فرهیخته ای که مدح اهل بیت (ع) را بر زبان خود جاری می سازند. امیرحسین داوری نیز یکی از این مداحان است که نفس خود را نذر دل های مؤمن کرده است و صدای خود را تنها و تنها؛ لطفی از الطاف بی کران الهی می داند.

امیرحسین داوری دولت آبادی متولد سال ۱۳۷۳ در خانواده ای مذهبی در شهر دولت آباد و دارای مدرک لیسانس شیمی نساجی از دانشگاه یزد است.

بفرمایید از چه سالی مداحی را شروع کردید و چه شد که به مداحی رو آوردید؟ مشوق شما چه کسی بود؟

بنده مداحی را از ۱۲ سالگی و با اصرار پدرم شروع کردم در حالی که خودم زیاد به مداحی علاقه نداشتم و بسیار خجالتی بودم و از قرار گرفتن در معرض دید مردم به شدت می ترسیدم و خجالت می کشیدم به گونه ای که حتی مداحی کردن برای دو سه نفر هم برایم سخت بود، اما پدر بنده به شدت مصر بود که بنده مداحی را شروع کنم و ادامه دهم.

پدر بنده خیلی مایل بود که من در هیئت محله مداحی کنم و بین دیگران به من افتخار کند. کم کم با اصرار های پدرم من اشعار سینه زنی آماده می کردم و با این که برایم بسیار سخت بود، در هیئت محله سینه زنی می خواندم و پدرم زمین و زمان را به هم می دوخت تا ما من دو بیت شعر بخوانم تا اینکه کم کم مداحان محله هم به مشوق های بنده تبدیل شدند و من هم این احساس خجالت را تا حدودی کنار گذاشتم.

کم کم شیرینی و حلاوت این عشق هم زیر زبانم نشست تا جایی که بر خلاف قبل هر جایی می رفتم مدیحه سرایی می کردم تا بتوانم صدای خود را نشان دهم و تمریناتم را به نمایش بگذارم. از مسجد محله گرفته تا هیئت نوجوانان پایگاه بسیج.

حدود ۹ سال پیش کلاس مداحی در دولت آباد وجود نداشت و اگر فردی قصد داشت مداحی یاد بگیرد باید به صورت جسته و گریخته از مداحان شهر به صورت پرسش و پاسخی مطالبی را فرا می گرفت. سوم راهنمایی بودم که به سفارش یکی از خویشاوندان به کلاس های مداحی مهدیه اصفهان گرایش پیدا کردم، حدود چهار سال سه جلسه در هفته در کلاس های های مداحی مهدیه اصفهان شرکت کردم. تا آن موقع به صورت غیر مستمر در یکی از مساجد دولت آباد مدیحه سرایی می کردم و در جمع نمازگزاران اندکش، هرشب زیارت عاشورا می خواندیم. بعد از مدتی هم در گیر کنکور شدم و کلاس های مهدیه اصفهان قطع شد اما تمریناتمان نه، سال ۹۱ هم دانشگاه قبول شدم و عازم شهر یزد شدم. دانشگاه فضای کاملا متفاوتی برایم رقم زد، هیئت دانشگاه فرصت مناسبی برای رشد بود و جلسات هفتگی منظم و مستمر جوانان و قشر تحصیل کرده، من را وادار به انتخاب شعر و محتوای مناسب می کرد.photo_2016-10-24_10-20-27

امروز که به گذشته ی خودم نگاه می کنم، همه این عشق به مداحی را از پدرم می بینم؛ چراکه اگر او مرا وادار به مداحی در هیئت محله نمی کرد شاید الان اینجا نبودم.

به نظر شما یک مداح اهل بیت (ع) چه شاخصه هایی را باید داشته باشد؟

این سوالی کلیشه ای است که پاسخ کلیشه ای ولی مهم دارد. مهمترین شاخصه ای که مداح باید داشته باشد، اخلاص است. این چیزی نیست که بنده یا امثال بنده گفته باشم. از کودکی به ما یاد داده اند که اگر کاری را انجام می دهید در آن تنها رضایت خداوند و اهلبیت (ع) را در نظر داشته باشیم. نه تنها در امر مرثیه سرایی این خاندان، بلکه در هر امر دیگری باید اخلاص را مد نظر داشت. کلمه ای که بر زبان همه هست ولی به ندرت یافت می شود. اگر مداحی یک مداح رنگ و بوی اخلاص بگیرد، دیگر نمی توان آن را با هر چیزی مقایسه کرد.

در ابتدا به خودم عرض می کنم که همه این صدا و این استعداد از آن خداست، از آن اهلبیت (ع) است. آنها خواسته اند و بر من بی مقدار منت گذاشته اند که در این راه قدم بردارم، بنا بر این در این درگاه نباید منیّت را راه داد، در این آستان باید خود را زمین زد؛ چراکه اگر در این راه خودت را زمین زدی آنها بلند و بزرگت می کنند.
بعد از اخلاص، به نظر بنده مهمترین نکته ای که مداح باید در اولویت قرار دهد، مطالعه است. محتوایی که مداح (چه عنوان شعر یا متن) ارائه می دهد باید از لحاظ علمی صحیح و متقن باشد چون انتخاب شعر و محتوا برای مداح از صدای خوش نیز مهم تر است و در روزگاری که همه ی اقشار جامعه در حال پیشرفت هستند، اگر مداح مطالعه نداشته باشد، عقب می ماند. در این زمینه باید اساتید سخن بگویند ولی بنده در همین حد کافی می دانم که مداح باید حداقل با چندی از مقاتل معتبر و مهم و همچنین با چندی از کنب روایی شیعه آشنایی داشته باشد.
بحث در این باره زیاد است و اگر بخواهیم به صورت کلی در مورد ویژگی هایی که یک مداح باید داشته باشد، صحبت کنیم؛ تنها به ذکر این روایت کفایت می کنم: امام صادق فرموده اند:« کونُوا لَنا زَیْناً وَ لا تَکونُوا عَلَیْنا شَیْناً »؛ مداح باید علاوه بر صدای خود، با عمل و رفتار هم مردم را به یاد معصومین (ع) بیندازد.

در مکتب اهلبیت علیهم السلام مداحان چه جایگاهی دارند؟

در مورد جایگاه مداحی در مکتب اهل بیت(ع) صحبت ها بسیار است. روایات و داستانهای بسیاری پیرامون عزیز بودن مداحان و شعرا در پیشگاه ائمه معصوم (ص) و هم چنین بذل و بخشش های به حد و نصاب ایشان به آنها نقل شده است.
امام صادق (ع) فرمودند: «الحمد لله الّذی جعل فی النّاس من یفد الینا و یمدحنا و یرثی لنا»؛ حمد و ستایش خداوندی را که در میان مردم کسانی را قرار داد که به سوی ما می آیند و ما را مدح می کنند و برای ما مرثیه می خوانند؛ مقام مداح و ستایشگر این آستان به جایی می رسد که امام صادق (ع) خدا را به خاطر وجود او شکر می گوید.

به نظر شما آیا مداحی فقط منحصر به تحریک عواطف می شود؟
کاملا واضح است که خیر. یکی از کارهایی که مداح انجام می دهد، تحریک احساسات و عواطف مستمعین است ولی این تنها کاری نیست که یک مداح باید انجام دهد. مداح با لوازم مختلفی که در اختیار دارد، با تمام استعداد و هنر خود مستمع را تحریک و باعث جوشش احساسات و عواطف او می شود. قلب مستمع در این حالت از هر موقع دیگری آماده دریافت معارف اهل بیت (ع) است. اینجاست که باید تیر خلاص را بزند و دست مستمع را در دست ولی خدا بگذارد وگرنه اگر فقط ملاک، ابراز احساسات و اشک ریختن صرف باشد، مردم کوفه هم هنگام خطبه خواندن حضرت زینب (س) اشک می ریختند و یا عمر سعد هم هنگام شنیدن سخنان حضرت زینب (س) هنگامی که اباعبدالله (ع) در قتلگاه بودند، اشک می ریخت.

نباید در میان قیل و قال ها، هدف را گم کرد. هیئت، سیستم صوت، مداح، اشک، ناله و … همه وسیله اند که ما به مقصد برسیم، نه اینکه وسیله را بگیریم و هدف را رها کنیم. مشکل برخی از هیئات ما این است که جلسه می گیرند که فقط جلسه گرفته باشند اما اینکه در این جلسه چند نفر به مقصد رسیدند، چند نفر وظیفه ی خود را شناختند و از جلسه خارج شدند، مورد ارزیابی قرار نمی گیرد. این مشکل هم تا حد بسیار زیادی به مداحان مربوط است زیرا در اکثر هیئات، مداحان مخاطب بیشتری نسبت به سخنرانان دارند و حرف آنها بیشتر از سخنرانشان پیش مستمعشان خریدار دارد؛ بنا بر این اگر مداح اهل زمانه خود باشد و وظایفش را بشناسد، خیلی از مشکلات گریبان گیر هیئات حل خواهد شد.

زیباترین شعری که تاکنون خوانده اید چه بوده است؟ سوزناک ترین؟
دو بیتی بوده است که نسبت می دهند شاعر آن، پدر آیت الله بهجت (ره) بوده و سالهای سال زمزمه لب های مداحان و سینه زنان بوده است:
بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا، بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا
تشنه ی آب فراتم ای اجل مهلت بده، تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا

به نظر شما یک مداح تا چه اندازه باید به روز باشد و تا چه اندازه باید مسائل فرهنگی، اجتماعی و سیاسی روز را در تریبونی که دراختیار دارد، مطرح کند؟
به روز بودن مداح امری کاملا طبیعی است. همانطور که در پاسخ سوالات قبل هم عرض کردم، در روزگاری که همه اقشار جامعه در حال پیشرفت هستند و حرکتی روبه جلو دارند، مداح هم باید به روز باشد، وگرنه از قافله جا می ماند.
مداح باید بتواند معارف اهلبیت (ع) و نکاتی که از روضه های این خاندان دریافت می شود را به زبانی امروزی و با طراحی مناسب در اختیار مستمع و مخاطب خود قرار دهد. البته این کار باید به شکلی علمی و صحیح صورت پذیرد، زیرا ارتکاب هر گونه اشتباه در این زمینه تبعات منفی زیادی دارد؛ زیرا امری است دقیق که باید با احتیاط پیرامون آن عمل کرد. مداح باید بتواند اقتضای حال مخاطب خود را در یابد و بداند که چه مطلبی را کی و کجا باید استفاده کند. می تواند با نحوه خواندنش، مستمعین خود را پیرامون موضوعی حساس کند و یا بالعکس کاری کند که مخاطب خود به موضوعی اصلا اهمیت ندهد، اینجاست که اهمیت کار یک مداح مشخص می شود. مداح می تواند با طرز خواندن خود، فرهنگی مثبت در جامعه ایجاد کند. راه و روش زندگی مخاطب خود را تغییر دهد. با یک بیت شعر، یک نوحه سینه زنی و یا یک روضه، کاری را انجام دهد که از دست چندین و چند خطیب هم بر نیاید.
پیرامون مسائل سیاسی هم باید گفت که مداح باید در این زمینه خط اصلی انقلاب را پیش بگیرد. دفاع از فلان حزب و یا طیف سیاسی و یا مورد اتهام قرار دادن هر گونه طیف یا حزب یا شخص سیاسی در شآن مداح نیست. مداح باید در خط اصلی انقلاب پیش برود، دغدغه های انقلاب اسلامی در شعر و محتوای او، قابل مشاهده باشد، ضرورت ولایت فقیه و جایگاه آن را برای مخاطب خاص خود تبیین کند و مقام شامخ شهدا و ویژگی های رفتاری آنها را برای مستمع خود الگوسازی کند.

در یک جمله می توان گفت، مستمعی که از جلسه این مداح خارج می شود، درد دین و انقلاب را در خود احساس کند و برای یاری امام زمان خودش قدمی بردارد.

جوانان مومن امروز چه نوع مداحی ای را می پسندند؟ شما سبک های جدید را بیشتر می پسندید یا قدیمی؟

در موضوع مرثیه سرایی و عزاداری در باب اهل بیت (ع) و به طور خاص تر در باب سید الشهدا (ع)، در سالهای مختلف نوع این عزاداری، شکل ها و سنتهای مختلفی را به خود دیده است. هر کدام از این سبک و سیاق های عزاداری زیبایی خاص خود را دارا است. بنده از هر دو نوع عزاداری قدیم و جدید لذت می برم ؛ زیرا در هر کدام از آنها حلاوتی وجود دارد که شاید در دیگری نباشد.

به تبع، جوانان امروز، سبک عزاداری جدید را بیشتر می پسندند ولی این پل ارتباط با عزاداری سنتی هم نباید قطع گردد تا از نکات مثبت و تأثیر گذار آن هم بی بهره نباشیم.

در پایان اگر صحبتی دارید بفرمایید؟

مطلق آن آواز خود از شه بود
گرچه از حلقوم عبدالله بود

*******

یا حسین این عشق خود از ما مگیر
آنچه را خود داده ای از ما مگیر

با امید به اینکه خاندان عترت (ع) ما را قابل بدانند تا در این آستان آن چیزی که خود به ما داده اند را در راه خودشان استفاده کنیم.


5 دیدگاه برای “مداحی را مدیون پدرم هستم/داشتن وابستگی جناحی، برازنده یک مداح نیست
  1. این آقا امیر حسین از رویش های جدید مداحی شهر دولت آباد هستند.امیدوارم که دچار سکون نشوند و برای ارتقاء خودشون تلاش کنند، هم در صدا و هم در سواد. من که خیلی دوستش دارم. خدا حفظ اش کند و موفقش بدارد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.