بیکاری فصلی، عامل اصلی نزاع و درگیری در شهرستان برخوار

در شهرستان برخوار وضعیت آب و هوا و نرخ اشتغال در میزان وقوع جرم و نزاع و درگیری تاثیر دارد، به طوری که در ماه هایی که افراد به کشاورزی می پردازند، میزان نزاع و درگیری کم و در ماه های سرد سال بیشترین میزان جرم و نزاع و درگیری را در شهرستان شاهد هستیم.

چشم برخوار – یادداشت سردبیر/ متولیان قضائی و انتظامی شهرستان برخوار عمده ترین آسیب های اجتماعی در جامعه امروز برخوار را چنین برشمرده اند: اعتیاد، طلاق، نزاع و درگیری، سرقت، قتل، خودکشی، فساد اخلاقی و جرایم مالی. از این رو، این گونه آسیب ها در نظر آسیب شناسان اجتماعی دارای اهمیت و اولویت در مطالعه و پژوهش و اقدام اجتماعی است.

توصیف نزاع و تبیین علل و عوامل آن هم از لحاظ علمی و اجتماعی اهمیت دارد، زیرا از لحاظ علمی نزاع های جمعی مسأله ای اجتماعی، واقعی، قانونمند و قابل شناخت محسوب می شود و از لحاظ اجتماعی نزاع های جمعی به مثابه یکی از موانع توسعه اجتماعی _ انسانی است و برنامه ریزی به منظور رفع این مسأله و پیشگیری از وقوع و بررسی پیامدهای امنیتی و انتظامی نزاع فردی و دسته جمعی بسیار ضروری تلقی می شود، به همین دلیل راه یابی خردمندانه، واقع بینانه و آگاهانه به این مسأله جای برخوردهای نابخردانه و سلیقه ای و ناآگاهانه را خواهد گرفت.

برخی نظریه ها نزاع را کشمکشی مشهود و قابل رویت حداقل بین دو نفر تعریف کرده اند که عوامل مختلفی در به وجود آمدن آن نقش دارد. از دیرباز نزاع و درگیری ازجمله مسائلی بوده است که همواره فضا و آرامش جامعه را مختل کرده و تهدیدی برای ثبات جامعه محسوب می شود.

پدیده نزاع و درگیری در شهرها و محله های شهرستان برخوار که دارای بافت جمعیتی، طایفه ای و سنتی است به عنوان پدیده های مسئله ساز ظاهر می شود. به طورکلی پدیده نزاع های فردی در مناطقی از کشور که به شدت متأثر از ارزش های سنتی و طایفه ای خود بوده و گرایش و پایبندی کمتری نسبت به قانون دارند، بیشتر مشهود است.

در شهرستان برخوار وضعیت آب و هوا و نرخ اشتغال در میزان وقوع جرم و نزاع و درگیری تاثیر دارد، به طوری که در ماه هایی که افراد به کشاورزی می پردازند، میزان نزاع و درگیری کم و در ماه های سرد سال بیشترین میزان جرم و نزاع و درگیری را در شهرستان شاهد هستیم.

به نظر می رسد به دلیل طایفه ای بودن برخی مناطق شهرستان برخوار، با افزایش همبستگی اجتماعی بین بزرگان و ریش سفیدان قوم و حل اختلافات دیرینه و قدیمی بین آنها، می توان ضمن افزایش همبستگی، بسیاری از درگیری ها و نزاع قومی و طایفه ای را کاهش داد.

توجه به مشترکات قومی، شهری، دینی و مذهبی از طریق برگزاری مناسبت های مذهبی، همایش های مردمی، بازی های محلی و… می تواند بسیاری از نزاع های جمعی را در شهرستان برخوار کاهش دهد، همچنین برپایی موزه مردم شناسی ویژه هر شهر می تواند این کارکرد پنهان را نیز داشته باشد که همبستگی اجتماعی را با هویت بخشی و ایجاد حس جمعی مشترک افزایش دهد.

نظریه فشار اجتماعی به طور رسمی در سال ۱۹۸۳ توسط رابرت مرتن مطرح شد. با توجه به نظریه ی فشار مرتن، افراد طبقه ی پایین احتمال زیادی دارد که به رفتارهای انحرافی همچون نزاع و درگیری دست زنند. زیرا جامعه آنان را ترغیب می کند تا به دنبال تحقق اهدافشان باشند بدون آن که ابزارها و امکانات لازم را برای این کار فراهم سازد.

نظریه فشار ساختاری، عامل انحرافات اجتماعی همچون نزاع و درگیری را فشارهای اجتماعی وارده بر فرد می داند، فشارهایی که به طور عمده ناشی از فقر ایجاد می شود. جامعه شناسان، ساختارهای اجتماعی نامناسب را عامل ایجاد و تشدید چنین فقر تحمیلی بر فرد می دانند.

آموزش فنون و شغل های زود بازده که نیاز چندانی به سرمایه ندارد، آماده سازی جوانان و نوجوانان شهرستان از سنین ۱۶ سالگی برای کسب حرفه های فنی و کاربردی در کنار تحصیل دروس آموزش و پرورش، برگزاری دوره های آموزشی عملی در  فصل تابستان، اشتغال زایی برای جوانان با توجه به نیازها و ظرفیت های شهرستان و نیازسنجی و ظرفیت سازی برای جوانان آینده شهرستان می تواند زمینه برای اشتغال و پویایی شهرستان را فراهم کرده و از بیکاری فصلی مردم شهرستان، که عامل اصلی بروز نزاع و درگیری است، جلوگیری کند.

باید به یاد داشته باشیم که ترس از فقر مانند فقر یک فشار اجتماعی است که موجب عدم موفقیت فرد در دستیابی به اهدافش در زندگی می شود و همین امر می تواند زمینه را برای گرایش به آسیب های اجتماعی مختلف  و ناهنجاری هایی همچون نزاع را فراهم سازد.

بر اساس نظریه محرومیت نسبی ، افراد متعلق به طبقات پایین، زمانی که شرایط زندگی شان را با افراد مرفه تر مقایسه می کنند، احساس محرومیت و ناخرسندی می کنند. از آنجایی که طبقه اقتصادی و خانوادگی در این افراد سبب ایجاد بی عدالتی و ناخرسندی می شود، بنابراین احساس محرومیت می کنند. در جامعه ای که نابرابری وجود دارد و به وسیله ابزارهای قانونی، موقعیت های پیشرفت افراد گرفته می شود، افراد احساس بی اعتمادی به جامعه کرده و در اثر ناکامی مستمر، سبب ایجاد پرخاشگری، خصومت و درگیری افراد در جامعه می شود.

بنابراین، می توان گفت: هرچه ارزش های اقتصادی و مادی در یک جامعه گسترش بیشتری یابد و هر قدر امکانات پیشرفت و ارتقای افراد و گروه های مرجع یعنی گروه هایی که انسان خود را با آنها مقایسه می کند بیشتر باشد، انتظارات انسان ها بالا می رود. در چنین حالتی، اگر فرد احساس کند خود آن امکانات را ندارد، احساس محرومیت نسبی او افزایش می یابد. همچنین هر اندازه کوشش فرد برای دستیابی به یک ارزش بیشتر باشد، اهمیت این ارزش برایش بیشتر می شود و هر چه امکان دستیابی به ارزش های مورد نظر یا ارتقای اجتماعی افزایش یابد، احساس محرومیت نسبی افزایش می یابد (رفیع پور، ۱۳۷۷ :۷۷)

پدیده و مسئله نزاع و درگیری در شهرستان برخوار ناشی از عوامل بسیاری همچون تفاوت های فرهنگی و اقتصادی، تعصب های قومی طایفه ای، اختلافات سیاسی، اجتماعی و غیره است که در این مجال فرصت بررسی همه موارد فوق نیست ولی این مسئله با کمی توجه و دقت متولیان امر قابل کاهش و کنترل است.

رفیع پور، فرامرز (۱۳۷۷)؛ آناتومی جامعه، مقدمه ای بر جامعه شناسی کاربردی، تهران: شرکت سهامی انتشار.

n00102015-b

 



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.