چهره بین المللی عکاسی از برخوار:

تاکنون از طرف مردم و مسئولان شهرستان حمایت نشده ام/مطالعه،برنامه ریزی و پشتکار را فراموش نکنید

باید بدانیم همه ما در هر کاری ابتدای راه هستیم و باید از کاری که انجام می دهیم کنیم لذت ببریم، وقتی فعال و اهل برنامه ریزی باشیم؛ ناخود آگاه و خود به خود طی زمان دانش و تجربه حاصل می شود، اما به طور کلی مطالعه، برنامه ریزی و پشتکار، زمان پیشرفت ما را سرعت می بخشد.

به گزارش چشم برخوار، چهره های بین المللی در رشته های مختلف علمی، هنری، ورزشی و … بسیاری در شهرستان برخوار وجود دارد که هر کدام از آن ها گواه اصالت و علم و فرهنگ والای مردم شهرستان برخوار هستند، افراد موفقی که امروز با تلاش و توکل و پشتکار و برنامه ریزی به اهداف خود رسیده اند و نه تنها مایه افتخار مردم شهرستان برخوار، بلکه کشور هستند.

امیرحسین کمالی جوان دولت آبادی و چهره بین المللی عکاسی است که با اتکا بر پشتکار خود، توانسته ده ها جایزه ملی و بین المللی را کسب کند.

گفتگو با این جوان موفق را برگزیدیم تا بیشتر با او و هنر عکاسی آشنا شویم.

تا پایان این گفتگو با ما باشید:

متولد کجا هستید و چطور شد عکاسی هنری را شروع کردید؟ (متولد چه سالی، چه شهری، تحصیلات و شغل …)

امیرحسین کمالی، متولد بهمن ماه سال ۱۳۶۶ شهر اصفهان و اصالتا اهل شهر دولت آباد برخوار هستم، در زمینه های طراحی، گرافیک، عکاسی و نرم افزار تخصص دارم و فارغ التحصیل در مقطع کارشناسی مهندسی نرم افزار از دانشگاه آزاد دولت آباد و خود آموخته هنر عکاسی هستم.
حدود ده سال پیش در زمانی که گوشی های تلفن های همراه مجهز به دوربین شد به گونه ای هر کس را به امر عکاسی سوق می داد، من به شدت به این موضوع واکنش نشان دادم و به عکاسی علاقه مند شدم تا زمانی که متوجه شدم ابزار هم جایگاه مهمی برای ادامه راه دارد، برای همین تا بتوانم یک دوربینی برای خود تهیه کنم مطالعه در هنر عکاسی را شروع کردم و به صورت خود جوش با یک دوربین دیجیتال کامپکت خانگی عکاسی را آغاز کردم و با مطالعه کتاب های عکاسی و دیدن آموزش های مختلف در سطح اینترنت با جدیت و انسجام این کار را ادامه دادم  تا زمانی فرا رسید که یک دوربین عکاسی نیمه حرفه ای خوب تهیه کردم، آن زمان مطالعه را کمتر کردم و فقط دست به سفر و اکتشاف زدم، از طبیعت جای جای ایران شروع کردم و عکاسی را با عکاسی طبیعت از ( طبیعت پنهان ایران) شروع کردم؛ از طبیعت حاشیه اصفهان تا دریاچه ارومیه، از جنگل ها تا ارتفاعات کوهستان ها، از دریا تا کویرهای مرکزی ایران و .. و اکنون به عکلاسی مستند، خیابانی و هنری علاقه مند و مشغول هستم.
علاوه بر توکل بر خدا و تلاش و پشتکار، عوامل موفقیت خود را در چه چیزهایی می دانید؟
علاقه و انگیزش درونی به همراه کسب حداقل دانش روز در این عرصه هنری  توام با  برنامه ریزی های دقیق در سفرهای عکاسی، از شناسایی سوژه ها و مکان های خاص در زمان های ناب گرفته تا سفرهای اکتشافی در سراسر کشور از مواردی بود که عامل موفقیت من شد.
در تمام سفرهای عکاسی ام فراز و نشیب ها و خاطرات گوناگونی رقم خورده است. زندگی در طبیعت و یا زندگی با تمام اقوام ایرانی، خاطرات تلخی و شیرینی که برای رسیدن به اهدافم بود را تجربه کردم و خدا را شاکرم که در همه حال لطف خدا شامل حال من بوده است و در اغلب سفرهایم به نظر خودم عکس های خوبی ثبت کرده ام.

به عنوان یک عکاس حرفه ای، برای کسانی که علاقه دارند عکاسی هنری را به صورت جدی دنبال کنند چه توصیه هایی دارید؟

(اگر می توانستم تمام ماجراها را با کلمات بگویم پس دیگر نیازی نبود عکاسی کنم.)
بخشی مهمی از هنر عکاسی احساسی است، به گونه ای که مخاطب (بیننده عکس) را درگیر خود می کند و  این احساس از وجود درونی عکاس (نگاه عکاس به دنیای خود) و یا سوژه داخل قاب و یا هر چیز قابل اعتنای دیگری نشئت می گیرد.

در دنیای امروز هنر عکاسی مستلزم مطالعه زیاد است. دیدن و آنالیز عکس های فاخر در سبک و ژانرهای مختلف در سطح  ملی و بین المللی کمک بسیاری به عکاسان آماتور خواهد کرد، تجربه  طی زمان و زیاد عکس گرفتن حاصل خواهد شد ولی بدانیم که هیچ چیز بدون مطالعه، تلاش، علاقه، پشتکار و انسجام به دست نخواهد آمد.

آیا در حال حاضر کارگاه آموزشی برگزار می کنید؟
بلی ورکشاپ های مختلفی (کارگاه های آموزش عکاسی) در سطح اصفهان و حاشیه آن برگزار کرده ام و به زودی نیز در خارج استان هم برگزار خواهم کرد. همچنین در آموزشگاه های هنرهای تجسمی در سطح شهر اصفهان آموزش عکاسی آماتور و حرفه ای، همچنین پردزاش عکس برای عکاسان برگزار شده و همچنان در حال برگزاری است.

به کدام عکستان بیشتر از همه افتخار می کنید؟
خدا را شاکرم که عکس های خوب زیادی در ژانرهای مختلفی ثبت کرده ام اما آن تصاویری که نگاه عاشورایی دارد را بیشتر دوست دارم.
مجموعه عکسهایم از عاشورا و اهل البیت و عزاداری امام حسین علیهم السلام که به لطف خدا در سراسر کشور ایران و خارج از کشور مانند موزه شهر تفلیس گرجستان، مسابقات ترکیه و دیگر کشورها تا موزه سامر هاوس لندن در کشور انگلیس نمایش داده شده است.

اگر قرار باشد به یکی از این مناطق برای عکاسی برگردید، کجا را انتخاب می کنید؟ چرا؟
هر کجا که از زندگی شهری و ماشینی امروزی فاصله زیادی داشته باشد، مانند ارتفاعات پنهان شمال کشور، همان جایی بالاتر از ابرها می روی و خواهید دید که روستاها و کلبه های چوبی قدیمی بنا شده است و فقط صدای باد در درختان و کوهستان می پیچد.

چه مقام های کشوری و بین المللی تا به حال کسب کرده اید؟
کسب مقام های بسیار مختلفی در سطح ملی که همراه با لوح تقدیر، تندیس، جوایز نقدی از مفاخر و سیاسیون کشور دریافت کرده ام و در سطح بین المللی بیش از ۱۵ کشور با مدال های طلا، نقره، برنز، دیپلم افتخار و …. به دست آورده ام اما برخی از عناوین بین المللی بنده شامل: فینالیست و نامزد دریافت جایزه ده هزار پوندی (جز ۱۰ عکس پایانی) جشنواره بین المللی سونی ۲۰۱۶  در بخش فرهنگ و هنر، کسب مدال طلا در جشنواره معتبر آساهی شیمبون ژاپن ۲۰۱۶، برگزیده در جشنواره بین المللی عکس SIENA  ایتالیا  ۲۰۱۷، کسب مدال طلا در جشنواره بین المللی  اف۲ آرژانتین در بخش فوتوژورنالیسم، کسب مدال نقره در جشنواره بین المللی  اف۲ آرژانتین، کسب  مدال برنز در  جشنواره بین المللی  اف۲ آرژانتین ۲۰۱۵ و ده ها عنوان ملی و بین المللی دیگر است.

آیا تا به حال در شهرستان برخوار نمایشگاه عکس برپا کرده اید؟ چرا؟
خیر، متاسفانه هنوز حمایتی از همشهریان و مسئولان مربوطه حاصل نشده است.

به نظر شما تا چه اندازه توجه به علایق و استعدادها می تواند در موفقیت افراد نقش داشته باشد؟ برای شناخت و کشف استعدادهایمان چه کار باید کنیم؟

قطعا هر کسی که به هنری عشق می ورزند از آن لذت هم می برد و تا رسیدن به اهداف خود در آن خسته نمی شود و با دقت ویژه و صرف زمان و تلاش زیاد ، کار خود را ادامه می دهد.
قطعا بخشی از استعدادها ذاتی است ولی ادامه آن فقط با علاقه مضاعف و پشتکار در عمل و انسجام در تحقق اهداف ادامه می یابد.

پیشنهاد و راهکار شما برای هنرمندان و هنردوستان به منظور رسیدن به درجات عالی و موفقیت چیست؟

باید بدانیم همه ما در هر کاری ابتدای راه هستیم و باید از کاری که انجام می دهیم لذت ببریم؛ مثل لذت شنیدن صدای شاتر دوربین، وقتی فعال و اهل برنامه ریزی باشیم ( زیاد عکس بگیریم) ناخود آگاه و خود به خود طی زمان دانش و تجربه حاصل می شود، اما به طور کلی مطالعه، برنامه ریزی و پشتکار، زمان پیشرفت ما را سرعت می بخشد.

انتهای پیام /



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.