اقای مهدی کمالی عضو اسبق تیم ملی هندبال و از اعضاء هیئت امام حسن مجتبی ع از دوران ورزشی خود می گوید

به گزارش چشم برخوار؛ اقای مهدی کمالی عضو اسبق تیم ملی هندبال و از اعضاء هیئت امام حسن مجتبی ع از دوران ورزشی خود می گوید

لطفاخودتان را معرفی کنید
بنده مهدی کمالی هستم. دوران ابتدایی را در مدرسه کسری روبروی بیمارستان امام رضا گذراندم. دوران راهنمایی را در مدرسه مدرس بودم که معلم ورزشمان آقای نقشینه بود. سپس برای هنرستان به اصفهان رفتم.

چه شد که وارد این ورزش شدید؟

قبلا فوتبال خاکی بازی میکردم. در دوران راهنمایی آقای نقشینه کمک زیادی به من کردند. در سوم راهنمایی به خاطر بازی خوب و قد بلند برای تیم اصفهان انتخاب شدم.

بهترین مشوقتون چه کسی بود
پدرم و آقای نقشینه

مهترین بازی شما چه سالی و کدام بازی بود؟

سال ۶۹ با ژاپن بازی داشتیم. بازی ها در تهران برگزار می شد. ۵ ثانیه به اتمام بازی گلی را در یافت کردیم و وارد ۴ تیم برتر آسیا نشدیم ولی برای اولین بار بود که وارد ۸ تیم شده بودم. خوابگاه ما زیر جایگاه ورزشگاه آزادی بود.

عضو چه تیم هایی بودید؟

تیم های انتظام، ذوب آهن، هلال احمر اصفهان. در دوران خدمت عضو تیم ژاندرمری اصفهان بودم. بعد از آن زمان تیم های ژاندارمری، کمیته، شهربانی تبدیل به تیم نیروی انتظامی شد.قبل از دوران خدمت به تیم ملی نوجوانان انتخاب شدم.

تلخ ترین خاطره ورزشی شماکدام است؟
بعد از اینکه مصدوم شدم هیچ مسئولی من را ملاقات نکرد و با خرج خودم عمل کردم.

چند نفراز هم تیمی های خودتون را نام ببرید؟

آقایان علیرضا حبیبی- کیوان صادقی- مصطفی غلامی و آقای طاهری ک مربی تیم ملی بودند.

چرا از هندبال کناره گیری کردید؟

مصدومیت شدید. سال ۷۱ از تیم استان کناره گیری کردم. با پای مصدوم یک هفته با آقایان سعید داوری، علی ربیع و سعید طغیانی ک سرباز بودند به بوشهر رفتیم و تیم دولت آباد را از دسته ۳ به دسته ۲ آوردیم. سال ۷۲ از تیم دولت آباد کناره گیری کردم.

وضعیت فعلی هندبال شهرستان را چطور می بینید؟

اصلا خوب نیست. در این شهرستان هندبال باید تحت پوشش شهرداری باشد نه شخصی. به خاطر مشکلات مالی، همه بازیکنان به تیم های اصفهان میروند. بخشی از درآمد کارخانه های که آلایندگی دارند مثل میثم کاغذ، کارخانه های آجر، فاضلاب باید در ورزش هزینه شود. بخاطر نبود مربی خوب و حمایت نکردن مسئولان بچه خودم را وارد این ورزش نکردم.


نظرتون در مورد شورای شهرچیه؟

اصلا خوب نبودند. در هیچ دوره ای شورای ما فنی نبودند. قول میدهند ولی عمل نمیکنند.

خاطره ای از مسابقات خارج از کشور اگه یادتون هست برای ما بگویید؟

مسابقات ۴ جانبه در باکو آذربایجان برگزار شد.  در حین مسابقه با تیم باکو، یک ۶ گام اجرا کردم، در حالی همه ی بازیکنان تیم رقیب قد بلند بودند توپ را وارد دروازه کردم. آقای نقشینه از وسط تماشگران بلند شد و گفت ماشالا، نون خونگیه. آقای نقشینه نسبت به تیم دولت آباد خیلی تعصب داشتند. آن زمان آقای غلامی مربی تیم ملی بودند.

ازتیم ملی در آن زمان برایمان بگویید؟

قبل از دوران خدمت به  تیم ملی نوجوانان انتخاب شدم. اولین نفر از دولت آباد که وارد تیم ملی شد بنده بودم. ۷۰ نفر برای انتخابی تیم ملی انتخاب شدیم از این تعداد ۱۶ نفر انتخاب میشدند. مربی تیم ملی شعبان پور از سبزوار و ریاحی از شهرکرد بود. تمرینات مربیان غلط بود. ما را مجبور میکردند ۲۰ بار از پله های ورزشگاه آزادی که حدود ۱۳۰ پله داشت و از روی میز بالاو پایین بریم. من در ویدن همیشه اول بودم. دور دریاچه آزادی که ۶ کیلومتر بود را میدویدیم. تیم ملی پارتی بازی بود ولی من بدون پارتی انتخاب شدم. در بعضی از بازی ها من که خوب بازی میکردم رو بیرون میکشیدند و بازیکن دیگر را جایگزین میکرند. در تیم استان هم با فردی که سابقه اش از من کمتر بود ۲۰ هزار قرارداد میبستند ولی با من ۱۶ هزار. یک روز رئیس فدراسیون هندبال کشور آقای امیرحسین حسینی بهم گفت بچه ی کجایی گفتم بچه دولت آباد برخوار اصفهان- ایشون به بقیه گفتند آقای کمالی اصالتشون را حفظ کرده نگفت بچه اصفهانم.

بهترین خاطره ورزشی شما مربوط به چه زمانی است؟

زمانی که ۱۲ نفر با فولکس آقای نقشینه به مسابقات شاهین شهر و خمینی شهر میرفتیم. لباس نداشتیم. بعد از هر بازی لباس را از ما میگرفتند و برای بازی بعد می آوردند. تمریناتمون روی آسفالت بود. موقع پنالتی که شیرجه میزدم کف دستم زخم میشد. در بیشتر مسابقات استان تیم خمینی شهر اول بود و تیم دولت آباد دوم. از ۲۰ گل ۱۰ گل را من میزدم. بدون دستمزد بهترین نتیجه ها را میگرفتیم.

منبع: سابقات