امروز مردان و زنانی هستند که برای پرستاری از نهضت عاشورایی و حسینی آن سوی مرز ها با عنوان مدافع حرم می جنگند و آسمانی می شود.

به گزارش چشم برخوار؛ چرایی نامیدن میلاد حضرت زینب (س) به عنوان روز پرستار از این منظر مورد توجه قرار گرفته است که حضرت در روز عاشورا و وقایع پس از آن، از امام زمان بیمار خود و سایر اسراء با تحمل رنج فراوان پرستاری کرد.

توجه به چنین اصلی شاید آن طور که شایسته است مقام پرستار عاشورایی را به تصویر نکشد، چون نگاه ژرف به وقایع عاشورا و پس از آن نشان از رسالت عمیق زینب سلام الله دارد، بیش از همه آنچه که خوانده ایم و شنیده ایم شاید رسالت فرازمینی زینب است که تا این حد به مقام بانو و پرستار حقیقی اعتبار می بخشد، رسالتی که شاید بتوان از آن با عنوان  پرستار نهضت و انقلاب حسینی یاد کرد.
اما امروزه پرستارانی هستند که آن سوی مرز ها برای دفاع از نهضت حسین از جان خود هم دریغ نمی کنند، رسالتی الهی که شاید هر کسی لیاقت نایل شدن به آن را نداشته باشد.
امروز مردان و زنانی هستند که برای پرستاری از نهضت عاشورایی و حسینی آن سوی مرز ها با عنوان مدافع حرم می جنگند و آسمانی می شود.
انسان هایی که با پیروی از ایدئولوژی های تشیع و عاشورا در جهت پاسداری از دین نسبت به انحرافات و خشونت طلبی گروهگ های تکفیری و ورود خشونت به حریم مقدس حرم و تشیع از جسم خاکی همرزمان خود تا عقاید الهی هم کیشان خود پرستاری میکنند.
به عنوان یک پرستار با صدای بلند اقرار میکنم، خون مطهر شهدای پرستار مدافع حرم و جنگ تحمیلی مقدس ترین نماد در ویترین عملکرد صنف پرستاری بود و هست.
روح پرستاران حقیقی با روح مقتدایشان محشور گردد ان شا الله.
 الهام داوری دولت آبادی
عضو شورای اسلامی شهر دولت آباد
انتهای پیام /