امام جمعه دستگرد:

آثار سوءظن به دیگران/ تقوای الهی، انجام واجبات و ترک محرمات بهترین زاد و توشه انسان است

امام جمعه دستگرد گفت: اگر بد گمانی در یک جامعه زیاد شود، همکاری اجتماعی را در آن جامعه پائین می آورد و اگر در یک شهر همه به هم بدبین باشند، این بدبینی اجازه نمی دهد با همکاری یکدیگر کارهای بزرگ و مشترک انجام دهند و چون بدبین هستند، هر فرد به دنبال کارهای فردی می رود و روح همدلی و اتحاد و همگرایی را از یک شهر یا جامعه جدا می کند.
 

به گزارش چشم برخوار؛ حجت الاسلام و المسلمین جمال قربانی در جمع مردم دستگرد به موضوع سوءظن اشاره و در این رابطه به حدیثی از رسول اکرم (ص) اشاره کرد که حضرت می فرمایند: خداوند متعال چهار محدوده را برای انسان ها مورد احترام قرار داده و در این محدوده ها کسی حق تصرف به ناحق ندارد: «ان الله حرم من المسلم دمه و ماله و عرضه و أن یظن به ظن السوء».

 امام جمعه دستگرد افزود: خداوند برای مسلمانان خونشان را حرام اعلام کرده است، کسی حق ندارد متعرض جان کسی بشود بدون دلیل اما با دلیل بلامانع است مانند کافر حربی مثل اسرائیل یا زمانی که انسان در موقع دفاع از جان خود چاره ای نداشته باشد، اما زمانی که حق با او نیست حق ندارد متعرض جان کسی شود این حرام است.
وی در ادامه در خصوص تصرف به مال انسان، اظهار کرد: مال هر کسی محترم است و ما اجازه نداریم بدون اذن صاحب مال از مال کسی استفاده کنیم یا در اموال دیگران تعرض کنیم.
 قربانی در رابطه با عرض ( آبرو ) نیز گفت: آبروی افراد محترم است و کسی حق ندارد متعرض آبروی افراد بشود، همچنین گمان بد بردن بر مردم درست نیست و در حیطه ذهنی نیز انسان نباید متعرض دیگران شود.
این کارشناس مذهبی عنوان کرد: گمان بد در محدوده ذهن است که یکی از ائمه معصوم در این رابطه می فرمایند: همه افراد در محدوده ذهن شما نیز مسلمانان حریم دارند و یکی از مواردی که باید نسبت به آنها  رعایت کرد این است که در درون خود نیز گمان بد به مسلمانان نبرید.
وی گفت: این چهار حوزه، چهار نوع امنیت است که انسان باید این چهار نوع امنیت را برای خود و دیگران تأمین کند، همانطور که در حیطه دفاع از جان، مال و ناموس؛ دولت ها می توانند برنامه هایی  داشته باشند و از جان، مال و ناموس مسلمین حفاظت کنند، اما در حیطه امنیت ذهنی و امنیت فکری در مورد مردم، دیگر محدوده ای وجود ندارد که دولت ها بتوانند ذهن های مردم را در آن تصرف کنند.
این سخنران خاطرنشان کرد: اینجا اعتقاد و باور انسان و دین داری انسان است که به او کمک می کند، در این حیطه نیز انسان باید امنیت دیگران را حفظ کند و متعرض دیگران به ناحق نشود، همچنان که قرآن کریم به ما دستور می دهد: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَنْ یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِیمٌ (سوره حجرات آیه ۱۲)؛ ای کسانی که ایمان آوردید، از بسیاری از گمان ها در مورد دیگران بپرهیزید، گمان بد به کسی نبرید چرا ؟ چون «إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ » برخی از گمان ها گمان بردنش گناه کبیره است و در مورد فرد موردنظر، این تفکر حقیقت ندارد.

آثار گمان بد داشتن به دیگران

امام جمعه دستگرد در ادامه در خصوص آثار گمان بد داشتن به دیگران، اظهار کرد: یکی از آثار گمان بد به مردم بردن این است که  گمان بد ریشه دشمنی ها و کینه توزی ها است، انسان اگر اهل گمان بد به دیگران بشود این ناخودآگاه باعث کینه و دشمنی می شود.
وی افزود: گمان بد دوستی ها را خاموش می کند و باعث می شود انسان رو به دو رویی بیاورد و انسانی که اهل سوء ظن است ناخودآگاه اهل تجسس در امور مردم هم می شود و ااین بدگمانی او را به تجسس در امورد مردم وا می دارد و تجسس در زندگی دیگران اشکال شرعی دارد.
قربانی ادامه داد: اگر بد گمانی در یک جامعه زیاد شود، همکاری اجتماعی را در آن جامعه پائین می آورد و اگر در یک شهر همه به هم بدبین باشند، این بدبینی اجازه نمی دهد با همکاری یکدیگر کارهای بزرگ و مشترک انجام دهند و چون بدبین هستند، هر فرد به دنبال کارهای فردی می رود و روح همدلی و اتحاد و همگرایی را از یک شهر یا جامعه جدا می کند.
این کارشناس دینی متذکر شد: بدبینی باعث می شود صفای روحی انسان هم تحت الشعاع قرار بگیرد، چرا که آدمی که همیشه اهل سوء ظن است و به دیگران با دید منفی نگاه می کند گرفتار غیبت و تجسس می شود و این ها چون معصیت است صفای باطن را نیز از بین خواهد برد.
وی گفت: آخرین عارضه از این معصیت که فقط با اعتقاد به دین و حسابرسی پروردگار عالم می توان آن را برطرف کرد این است که انسانی که بدبین است واقعیت های جامعه را درست نمی بیند، کسی که بدبین است همیشه قسمت خالی لیوان را می بیند و قسمت پر از دید او کنار رفته است و همین بدبینی برای انسان دشمنی می آورد،
امام جمعه دستگرد ادامه داد: بنابراین اگر بخواهیم این آسیب از ما کنده شود و کنار رود، باید اعتقاد و باورمان را عمیق تر کنیم، همانطور که رسول مکرم اسلام ( ص ) فرمودند: « اطْلُبْ لِأَخِیکَ عُذْراً فَإِنْ لَمْ تَجِدْ لَهُ عُذْراً فَالْتَمِسْ لَهُ عُذْر » اگر دیدی برادر تو کاری را مرتکب شد و تو حس کردی کار او کاری خلافی است در درون خودت عذری برای او توجیه کن، ما که مأمور قضاوت برای کارهای مردم نیستیم یا «إِنَّ إِلَیْنَا إِیَابَهُمْ ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنَا حِسَابَهُمْ» (الغاشیه، ۲۵ و ۲۶): به یقین بازگشت همه آنان به سوى ماست، آن گاه بى تردید حساب آنان بر عهده ماست.
این سخنران افزود: خداوند می فرماید بازگشت مردم به سمت ماست و حسابشان هم با ماست، پس این چه دردی  در درون ماست که می خواهیم در مورد دیگران سریع قضاوت کنیم؟ قضاوت با خداست، چه بسا قسمتی برای ما روشن بشود و قسمت هایی از یک موضوع برای ما پوشیده باشد و ما نتوانیم درست قضاوت کنیم.
قربانی در خطبه دوم نماز جمعه گفت: تنها چیزی که انسان از این دنیایی که حدودا ۷۰ یا ۸۰ سال در آن است، می تواند با خود ببرد تقوای الهی است (وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوَى؛ البقره: ۱۹۷)، در این دنیا زاد و توشه بردارید دست خالی نیایید به سفری که انتهایی ندارد.
امام جمعه دستگرد خاطرنشان کرد: بهترین زاد و توشه مقام و ثروت نیست، بلکه تقوای الهی و انجام واجبات و ترک محرمات و در یک کلام بندگی خدای عالم است.

سوءظن به خود

 وی در ادامه در رابطه با سوظن به خود، اظهار کرد: سوء ظن و بدینی گاهی به مردم است، گاهی به خود و گاهی به خدای عالم است که بدبینی به خود همان نداشتن اعتماد به نفس است؛ همچنان که گاهی اوقات افراد مبادرت به انجام برخی امور نمی کنند در صورتی که انسان باید به خود بدبین نباشد و روی اعتماد به نفس خود کار کند و از خدا کمک بخواهد، چرا که در برخی مواقع حتی بدبینی به خود باعث بیماری وسواس می شود که راه درمان، واقع شدن در سختی ها است.
 قربانی در خصوص سو ظن به خداوند نیز عنوان کرد: بدبینی به خدای عالم هم یک بیماری است، اینکه انسان به خدای عالم خوش بین نباشد، این بیماری، بیماری عجیبی است که هم دولت ها و هم ملت ها را در بر می گیرد.
این سخنران در ادامه افزود: حضرت علی (ع) می فرمایند :‏ ((إنّ الجُبنَ و البُخلَ و الحِرصَ غَریزَهٌ واحِدَهٌ یَجمَعُها سُوءُ الظَّنِّ)) به درستى که ترس و بخل و  و حرص، غریزه ها و تمایلات متعدد و پراکنده اى هستند که سوءظن به خداوند آنها را جمع مى کند. (تحف العقول ص ۱۲۹)، بخل، ترس و حرص سه صفت جداگانه است اما نقطه اشتراک هر سه، سوء ظن به خداست.

سوءظن به خداوند

این کارشناس مذهبی گفت: اگر انسان خدای عالم بدبین باشد بخیل می شود چون اعتقادی به جبران کردن از طرف خداوند ندارد، ترس از انفاق پیدا می کند، جسارت خود را از دست می دهد، انسانی که به خدا بدبین است حرص پیدا می کند به جای اینکه به دنبال کسب رضای خدا باشد و این عطش بی نهایت طلبی درونی خویش را با جمع کردن دنیایی که به او وصال نمی دهد سیراب می کند.
امام جمعه دستگرد افزود: هر انسانی بی نهایت طلب است که این صفت خوبی است که ما به کم قانع نشویم ولی این عطش را با چه چیزی جواب می دهیم ؟ هر فردی به وسیله ای این عطش را پاسخ می دهد و باید بدانیم با هر چیزی پاسخ دهیم جواب درستی نمی گیریم، مگر اینکه صاحب خانه به درون خانه آید، همانطور که اگر ملت یا دولتمردانی به خدای عالم سوء ظن داشته باشند، ترسو پرورش می یابند و در مقابل دشمن نمی توانند بایستند.
انتهای پیام /


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.