روایتی از تعزیه ۱۰۰ ساله پایان صفر در بیت العباس برخوار + تصاویر

بیت‌العباس برخوار از ۱۰۰ سال پیش تا امروز در روز ۲۸ صفر مصادف با رحلت نبی مکرم اسلام (ص) میزان برگزاری تعزیه‌ای است که سوگواران بسیاری را به این منطقه می‌کشاند.

به گزارش چشم برخوار؛ تعزیه یک هنر آیینی، مذهبی و متعلق به سرزمین ایران است، تعزیه افتخاری بزرگ برای فرهنگ ایران محسوب می‌شود، افتخاری که به تازگی به ثبت جهانی نیز رسید و یونسکو آن را به رسمیت شناخت که این خبر خوشی برای اهل تعزیه بود، این ثبت سبب جهش‌ یافتن تعزیه در سرتاسر جهان شد و اکنون برعهده ماست که در حفظ و ارتقاء آن کوشا باشیم و این یادگار دیرینه از پیشینیان‌مان را با بعضی رفتارهای نابخردانه به بیراهه نکشانیم.

استان اصفهان به عنوان شهری فرهنگی مذهبی یکی از قطب‌های تعزیه کشور محسوب می‌شود و تقریباً در همه محله‌ها و شهرستان‌های آن مجلس تعزیه برگزار می‌شود؛ به عنوان مثال شهرستان برخوار یکی از شهرستان‌هایی است که در امر برگزاری تعزیه سابقه طولانی دارد.

در بیت‌العباس محله امامزاده‌نرمی واقع در شهرستان برخوار اصفهان براساس یک رسم دیرینه امسال نیز روز ۲۸ صفر مصادف با رحلت جانگداز نبی مکرم اسلام حضرت محمد مصطفی (ص) و امام حسن مجتبی (ع) مجلس شهادت برگزار شد.

حاج حسین نریمانی کارگردان این تعزیه پیرامون سابقه تعزیه این محل در روز ۲۸ ماه صفر، به خبرنگار تسنیم گفت: تعزیه امامزاده‌نرمی مربوط به بیش از صد سال قبل می‌شود، از سالیان گذشته دهه اول محرم و دهه آخر صفر در این محل مراسم تعزیه برگزار می‌شود و روز ۲۸ صفر نیز به مناسبت رحلت پیامبر گرامی اسلام و امام حسن (ع) مراسم شبیه شهادت ۷۲ تن در این محل برگزار می‌شود؛ در روز ۲۸ صفر از همه نقاط استان برای دیدن تعزیه به محل می‌آیند و به طور کلی می‌توان گفت استقبال گسترده‌ای از این مراسم می‌شود.

نکته قابل توجه در این مراسم، موقع شنیدن اذان است؛ تعزیه متوقف و همه به نماز جماعت می‌ایستند. این رسم برگزاری تعزیه بیت العباس است.

حاج حسین نریمانی پیرامون قطع تعزیه و برگزاری نماز جماعت اظهار داشت: یکی از اهداف قیام امام حسین (ع) اقامه نماز بوده است؛ وقتی که حضرت در گودی قتلگاه و آن بحبوحه جنگ به نماز ایستادند این نکته به ما متذکر می‌شوند که نماز اول وقت حتی از جهاد در راه خدا نیز اولویت بیشتری دارد.

وی افزود: خیلی انتقاد به ما پیرامون متوقف کردن تعزیه وارد شده است ولی بر این نکته مرتب تاکید داشتیم که اقامه عزای سید الشهدا فقط ذکر مصیبت نیست، بلکه الگو پذیری از رفتار آن حضرت ارجهیت بیشتری دارد که یکی از این رفتار نماز اول وقت بوده است.

تعزیه نیز همچون اکثر هنرها در معرض آفت است، آفت تعزیه دخل و تصرف شخصی هر شخص در متن تعزیه است به طوری که برخی مواقع چیزی که اجرا می‌شود با مقتل تفاوت بسیاری دارد.

علی صادقی یکی از تعزیه خوانان اولیاء خوان این محل که در سن ۳۳ سالگی نقش حضرت علی اکبر (ع) و حضرت زینب (س) را ایفا می‌کند، در حاشیه برگزاری مراسم تعزیه به خبرنگار تسنیم اظهار داشت: گاهی در بعضی تعزیه‌ها مواردی مشاهده می‌شود که از نظر عقلانی و تاریخ منافات دارد؛ این اختلافات به حدی است که بیننده و مستمع اصلا نمی‌تواند آن را بپذیرد.

وی در ادامه گفت: مثلا در تعزیه حضرت ابوالفضل (ع)، حضرت ابوالفضل (ع) با امام حسین (ع) قهر می‌کند که این کار اصلاً سندیت ندارد و شان و منزلت این شخصیت بزرگ تاریخ را به چالش می‌کشاند؛ این گونه رفتار در نگاه مستمع و بیننده خصوص نسل جوان تاثیر منفی دارد.

صادقی با بیان اینکه اینگونه رفتار در تعزیه امام‌زاده نرمی وجود ندارد، خاطرنشان کرد: طی فرایندی که با حضور چندین کارشناس دینی و تاریخی طی شد همه این حوادث از متون تعزیه حذف و متونی متناسب با روایات و تاریخ تشیع جایگزین آن شد که این کار جای تقدیر فراوانی دارد.

یکی دیگر از مسائلی که همواره در تعزیه قابل توجه بوده است حفظ سنت‌ها در عین ایجاد نوآوری در آن است.

محمدامین نریمانی تعزیه خوان جوان و ۲۰ ساله امام‌زاده نرمی، در حاشیه برگزاری مراسم تعزیه به خبرنگار تسنیم پیرامون این قضیه گفت: سن من کفاف نمی‌دهد ولی آنگونه که شنیده‌ام در گذشته سنت‌های تعزیه خیلی بیشتر حفظ می‌شد، یعنی هرخواننده‌ای اهل هر شهرستانی که بود سعی می‌کرد از نسخه‌های همان شهرستان بخواند یعنی می‌توان گفت هر شهرستان برای خود نسخه‌های مخصوصی داشته‌است.

وی در ادمه گفت: ولی متاسفانه در حال حاضر سنت در تعزیه جایگاه خاص خودش را ندارد؛ به عنوان مثال یک عده به‌عنوان نوآوری در تعزیه اقداماتی انجام می‌دهند که با اصالت تعزیه مطابقت ندارد؛ بنده معتقد هستم مهم‌ترین امر در تعزیه این است که باید کار اصیل تعزیه انجام شود و نو آوری در تعزیه نباید به چهارچوب اصل تعزیه لطمه بزند.

متاسفانه امروزه آواها و اشعاری وارد تعزیه می‌شود و کارهایی به‌عنوان نوآوری در تعزیه انجام می‌شود که نه تنها چهارچوب تعزیه حفظ نمی‌شود بلکه واقعا به چهارچوب اصل تعزیه واصیل بودن تعزیه نیز لطمه شدیدی وارد می‌کند؛ باید اگر کسی تصمیم می‌گیرد کاری در تعزیه به‌عنوان نوآوری انجام دهد با فکر و مشورت با نخبگان این حرفه انجام دهد.

انتهای پیام/



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.