به کجا چنین شتابان، اشتباه نکنید هدف نویسنده نوشتن شعر و نثر عاشقانه و عارفانه نیست هدف نگاهی به وضعیت اسف بار این روزهای تعزیه خوانی ست. آنقدر موارد عجیب و غریب این روزها می‌شود از تعزیه دید.

به گزارش چشم برخوار؛ حامد فتاحی طی یادداشتی نوشت: به کجا چنین شتابان، اشتباه نکنید هدف نویسنده نوشتن شعر و نثر عاشقانه و عارفانه نیست هدف نگاهی به وضعیت اسف بار این روزهای تعزیه خوانی ست. آنقدر موارد عجیب و غریب این روزها می‌شود از تعزیه دید که بعضی مواقع حواسمان از گوشت و مرغ و شبکه ی کیش هم پرت می‌شود. بله آنقدر دچار حاشیه شده که در هفته می‌توان یک نشریه ی زرد پرفروش از آن چاپ کرد.

بی‌سوادی، عدم وجود فرد متخصص در امر تعزیه در تکایا، وجود افراد با سطح پایینی از فرهنگ و شعور عاشورایی و غوغا سالارانی که نگاه جمعیت گرا و جلب توجه رسانه ای دارند باعث این آفت ها گردیده . اگر فردایی ، پس فردایی در تعزیه از اشعار و سبک بهنام بانی در تعزیه استفاده شد زیاد تعجب نکنید مثلا اگر شمر در پشت خیمه تعزیه شهادت حضرت عباس (ع) امد و گفت : تویی قرص قمرم ، زده امشب به سرم که دلت رو ببرم (البته با ریتم مخالف خوانی بخوانید !!! ) جای شک نیست یا مثلا در تعزیه ی علی اکبر(ع) قسمت ام لیلا ، شبیه علی اکبر خواند کاشکی میشد بهت بگم چقدر صدا تو دوست دارم ، لالایی ها تو دوست دارم … جای تأمل ندارد یا شبیه حضرت حر در تعزیه همزمان با سه شبیه حضرت عباس (ع) گفت وگو کرد و سبک اجرای آن مانند مسابقه ی برنده باش محمدرضا گلزار باشد و هر کس مطابق میل حر خوان عمل نکرد حذف شود تعجب نکنید.
شاید بعید نباشد با وجود رسانه‌ها و فضای مجازی و عدم درک درست ان توسط برخی از تعزیه خوان‌ها فردا منتظر پهن کردن فرش قرمز و حضور تعزیه خوان‌ها چه در میدان و چه در خارج میدان تعزیه با شکل و شمایل و پوشش‌هایی که مشابه آن را در جشنواره فیلم فجر مشاهده کردیم باشیم . نمونه هایی از لباس‌های من در‌آوردی و مزخرف و بدون پایبندی بر اصول و فرهنگ خاصی.
یا دور از انتظار نیست وسط تعزیه به سبک و سیاق فرهنگ غربی برای یکدیگر تولد بگیرند و شیپورچی هم اهنگ تولد تولد تولدت مبارک را بزند (؟؟؟!!!)
البته این‌ها رو که گفتم خدا کند برسر تعزیه نیاید و خدا به دور ، ولی یادمه قدیما وقتی می‌گفتند فلانی فلان کار را انجام داده می‌گفتند خدا به دور … ولی متاسفانه این اتفاقات از انچه که ما می‌بینیم به تعزیه نزدیک‌تر است. وقتش رسیده متولیان تعزیه و مسئولان امر محافظه کاری را کنار بگذارند و تصمیم قاطع بگیرند. ایستادن وسط گود و فرهنگ سازی به وسیله ی فضای مجازی و رسانه ها بهترین شیوه با هزینه کم است. اما وجود یک ناظر اجرای تعزیه، رصد تعزیه خوان چه در داخل میدان و چه در خارج میدان البته در برخی موارد خاص، ایجاد آیین نامه داخلی ویژه ی هر شهرستان بر حسب آسیب های موجود و وضع قوانین فصل الخطاب بدون در نظر گرفتن سفارش های مسئولین که فقط در صدد حفظ صندلی خود هستند، وارد شدن دستگاه های نظارتی بر نحوه ی چگونگی انتخاب مسئولین و رؤسای تکیه های تعزیه جهت عدم سوء استفاده ی افراد کم سواد و فاقد شعور فرهنگی که فقط به جهت کسب قدرت در دیگر عناوین را دارند شاید جلوی این بی نظمی های تعزیه را بگیرند.
این مقاله جهت روشنگری نوشته شده و به طور مشخص متوجه هیچ فرد یا افراد خاصی و تکیه خاصی و … نمی‌باشد و برداشت آزاد دارد.